Korn
Miejsce powstania: Bakersfield, Kalifornia, Stany Zjednoczone
Rok powstania: 1993
Gatunek: Rock, Pop, Nu-Metal, Electronic, Rap, Metal, Movie
813
{{ like_int }}

Muzycy zespołu pochodzą z Bakersfield w Kalifornii. Początkowo grali jako formacja L.A.P. D. (bez Davisa). Pewnego dnia spotkali w barze wokalistę zespołu Sexart, Jonathana Davisa i zainteresowali się jego osobą. Potencjał wokalny Jonathana został szybko doceniony przez muzyków L.A.P. D., którzy zaproponowali mu dołączenie do zespołu. Wokalista nie mógł porozumieć się z innymi członkami kapeli, trudno było mu znaleźć konkretny pomysł na śpiewanie do muzyki L.A.P.D. (muzycy preferują siedmiostrunowe gitary o charakterystycznym po dziś dzień, „brudnym” strojeniu i stylu gry). Pierwszym utworem było „Alive”, które było swego rodzaju próbą...

+ Czytaj więcej Zasugeruj poprawkę w opisie

Muzycy zespołu pochodzą z Bakersfield w Kalifornii. Początkowo grali jako formacja L.A.P. D. (bez Davisa). Pewnego dnia spotkali w barze wokalistę zespołu Sexart, Jonathana Davisa i zainteresowali się jego osobą. Potencjał wokalny Jonathana został szybko doceniony przez muzyków L.A.P. D., którzy zaproponowali mu dołączenie do zespołu. Wokalista nie mógł porozumieć się z innymi członkami kapeli, trudno było mu znaleźć konkretny pomysł na śpiewanie do muzyki L.A.P.D. (muzycy preferują siedmiostrunowe gitary o charakterystycznym po dziś dzień, „brudnym” strojeniu i stylu gry). Pierwszym utworem było „Alive”, które było swego rodzaju próbą Jonathana. Zespół grał z początku w lokalnych klubach, podczas jednego z koncertów został zauważony przez łowcę talentów z Immortal Records, wydawcy mającego umowę dystrybucyjną z Sony. Tego samego roku wydane zostało demo „Neidermeyer's Mind”.

11 października 1994 ukazał się album „KoЯn”. Tematami utworów są koszmarne wspomnienia dziecka, często samego Davisa. Kapela porusza tematy jednostkowe („Daddy”) i bardziej ogólne („Shoots and Ladders”). Album został pozytywnie oceniony przez krytyków. W USA, mimo skromnej promocji, osiągnął status multiplatynowej płyty.

15 października 1996 Korn wydał album „Life Is Peachy”. Zawierał on 14 utworów, w tym dwa covery („Wicked” Ice Cube'a i „Low Ride” formacji War). Płyta jest jeszcze surowsza od swojej poprzedniczki. W 1997 KoRn założył własną wytwórnię, Elementree Records. Pierwszy zespół, z którym podpisano kontrakt, to Orgy (w którym grał kolega Davisa z Sexart).

Rok później zespół zapoczątkował trasę koncertową Family Values Tour, na którą pojechał z zespołami: Incubus, Orgy, Limp Bizkit, Ice Cube iRammstein. Sukces spowodował, że FV odbyło się 5-krotnie.

18 sierpnia 1998 Immortal/Epic wydali płytę „Follow the Leader”. Album otwiera 12 kawałków składających się na minutę ciszy poświęconą Justinowi – nieuleczalnie choremu 14-latkowi, którego ostatnim życzeniem było spotkanie z zespołem (jemu poświęcony został też kawałek „Justin”). Całość nie jest już tak agresywna jak dwie poprzedniczki. Wyraźnie łagodniejsza i bardziej przystępna, co jest przyczyną komercyjnego przełomu: na całym świecie rozeszło się ponad 9 milionów płyt. Oprócz tego dwie najpopularniejsze piosenki zespołu („Got the Life”, „Freak on a Leash”) pochodzą właśnie z tego albumu.

22 listopada 1999 roku na szczycie listy „Billboardu” debiutuje nowość – album „Issues”. Wyraźnie widać już, że zespół zmienia swój styl: oprócz zwykłych instrumentów pojawiły się gdzieniegdzie syntezatory („4U”, początek „Hey Daddy”) czy scratche („Wish you could be me”). Całość jest bardzo melodyjna i łagodna, i mimo początkowej rezerwy z jaką podchodzili do niej fani, dziś przez wielu uważana jest za najlepszą w historii grupy.

Premiera koncertowa odbyła się w teatrze Apollo w Harlemie, gdzie Korn był pierwszym zespołem rockowym na deskach. Muzycy zaskoczeni sukcesem, zezwolili fanom na wybieranie w drodze internetowego głosowania listy utworów koncertowych. Płytę otwiera zagrany na dudach kawałek „Dead”, będący nieoficjalnym hymnem zespołu dla wielu jego fanów. Jako ciekawostkę można podać fakt, iż światowa premiera utworu „Falling Away from Me” miała miejsce w serialu Miasteczko South Park w odcinku Korn's Groovy Pirate Ghost Mystery, w którym to członkowie zespołu użyczyli głosów.

W roku 2000 Jonathan zlecił wykonanie statywu na mikrofon szwajcarskiemu artyście – H.R. Gigerowi. Davis dał mu wolną rękę co do wyglądu, dając tylko parę ogólnych wskazówek: po pierwsze musiał być jak najbardziej ruchliwy, poza tym miał być bardzo erotyczny. W 2001 roku statyw został wykonany, a fani ujrzeli go podczas trasy promującej „Untouchables”.

Album ten był pełen zmian, zarówno jeśli chodzi o warstwę instrumentalną (syntezatory, instrumenty smyczkowe, sample, elektronika) jak i wokalną (Davis biorąc lekcje śpiewu poszerzył skalę głosu). Są tutaj utwory ciężkie, brutalne („Here to Stay”, „Embrace”, „Wake Up Hate”) jak i lekkie, najspokojniejsze w historii zespołu („Hollow Life”, „Alone I Break” – które to Davis uznaje za swoje ulubione). Kontrowersje wzbudził koszt produkcji opiewający na sumę 4 milionów dolarów. Powodem tego była konieczność zatrudnienia nowych ludzi, nie rezygnując ze sprawdzonych współpracowników, i techniczne nowinki (nagrywanie w studiu na dyski twarde, a nie taśmy, 24-bitowy sampler). Album do dziś jest najgorzej sprzedającym się wydawnictwem zespołu. Najostrzej z osób z branży skomentował to Corey Taylor (Slipknot, Stone Sour): „Wsadźcie sobie cztery miliony w dupę. Tyle pieniędzy na wydanie takiej słabej płyty! Ludzie, wyluzujcie trochę! Przypomnijcie sobie, po co w ogóle gracie muzykę. Jeśli nie macie nic ciekawego do powiedzenia, to lepiej dajcie sobie spokój. Jeśli stawiacie na opakowanie, a nie na zawartość, to jesteście zdrowo popierdoleni!”.

Trasę koncertową rozpoczął (uwieczniony na DVD) koncert w Hammerstein Ballroom, podczas którego grupa wykonała 4 utwory z nowej płyty. Wtedy też po raz pierwszy Davis użył swojego statywu na mikrofon wykonanego przez H.R. Gigera.

W 2003 nastąpił zwrot. 24 listopada Korn wydał dużo cięższą i surowszą płytę, „Take a Look in the Mirror", która jednak została przyjęta dość chłodno. Reklamowana jako powrót do korzeni nie jest jednak w 100% kopią starych pomysłów (jednocześnie ciężko doszukać się nowości). Uznawana za najbrutalniejszą i najsurowszą (brak producenta z zewnątrz jest wyraźnie zauważalny).

5 października 2004 do sklepów trafiła kompilacja „Greatest Hits vol. 1” – przegląd hitów zespołu, wzbogacony coverami, a zarazem klipami promującymi do „Word Up” i „Another Brick in the Wall”. O ile pierwszy (zespół jako psy) jest dziwny, o tyle drugi zrobił dużo zamieszania w całym środowisku metalowym swoim nowatorskim podejściem.

22 lutego 2005 z zespołu odszedł główny gitarzysta, Head. Przyczyny tej decyzji były natury duchowej – gitarzysta nawrócił się i przyjął wiarę chrześcijańską. Kilka tygodni później został ochrzczony w rzece Jordan. Był to poważny cios dla składu, ale zespół nie rozsypał się i kontynuował pracę nad kolejną płytą. Sam Head rozpoczął pracę nad solowym albumem. Przez ponad rok próbował komponować przy pomocy sampli i syntezatorów, jednak w końcu stwierdził że będzie robił to, w czym jest najlepszy – jak to określił, „ściany potężnych gitar”.

5 grudnia 2005 premierę w Polsce miał album „See You on the Other Side”, będący pierwszym longplayem po odejściu Heada ze składu. Zespół częściowo wrócił na ścieżkę obraną na „Untouchables” – elektronika, sample, syntezatory, instrumenty smyczkowe, ale całość już nie jest tak ponura i mroczna – klimat wielu utworów jest już raczej wesoły. Wokal można opisać jako połączenie growlu z „Take a Look in the Mirror” z melodyjnym śpiewem z „Untouchables”. Bardzo wyraźnie słychać studyjną korekcję głosu Davisa, co powoduje, że kawałki takie jak „Twisted Transistor” czy „Politics” na żywo brzmią zupełnie inaczej niż w wersji studyjnej. O wiele częściej niż wcześniej wykorzystano dudy – można je usłyszeć w aż czterech piosenkach.

Przez większość fanów płyta została uznana za najgorszą w historii zespołu, przez niektórych chwalona za oryginalność. Basista, Reginald Fieldy Arvizu w jednym z wywiadów powiedział, że Odejście Heada zupełnie zmieniło chemię Korna.

W dniu 3 października 2006 roku zespół ogłosił, iż oficjalnie rozpoczyna pracę nad nowym albumem. Jego producentem ma być The Matrix oraz Atticus Ross, z którym współpracowali podczas produkcji „See You on the Other Side”. Dwa dni później opublikowany został teledysk do piosenki „Politics”. W trakcie prac nad albumem The Matrix zrezygnowali ze swojej funkcji, a utwory zostały nagrane jeszcze raz z Atticusem Rossem.

5 marca 2007 roku został wydany album „MTV Unplugged: Korn”, na którym zespół wystąpił razem z muzykami zespołu The Cure i Amy Lee, wokalistką zespołu Evanescence.

31 lipca 2007 roku został wydany ósmy album, bez nazwy. Jako że David Silveria ogłosił, że bierze roczną przerwę od grania w zespole, perkusję nagrywali Terry Bozzio (psychodeliczna „I Will Protect You”) i Brooks Wackerman. W kilku utworach swoje partie nagrywał też sam Jonathan Davis. Na płycie (najczęściej nazywanej „Untitled”  bądź ósemką) dominuje elektronika i instrumenty, które dotąd pojawiały się sporadycznie lub wcale (smyczki, pianino). Pojawiło się też wiele spokojnych utworów, a całość jest lżejsza i mniej dynamiczna, przez co brzmi nieco industrialnie. Pierwszym singlem jest utwór „Evolution”, do którego nakręcono teledysk w żartobliwy sposób zwracający uwagę na degenerację rasy ludzkiej.

Następnym singlem jest utwór pt. „Hold On” , do którego powstał teledysk zadedykowany pamięci Lane'a Frosta, mistrza świata w ujeżdżaniu byków, który zmarł tragicznie podczas zawodów w 1989 roku mając zaledwie 26 lat.

Poza główną pracą, nadmienić należy, iż zespół jest bardzo aktywny na wielu polach działalności muzycznej. Basista Fieldy wydał solowy, hiphopowy projekt, Jonathan Davis zaś realizował się w kompozycji udźwiękowienia „Królowej potępionych”, próbował sił w tworzeniu gry komputerowej (bijatyka z udziałem gwiazd, projekt odrzucony), zagrał w horrorze „Sin-Jyn Smith”, a także zamierzał wyjechać w solową trasę po amerykańskich kasynach. Gitarzysta James Shaffer przymierzał się do wydania solowego albumu i założył własną wytwórnię (Emotional Syphon Recordings).

Pod skrzydłami KoЯna na gwiazdy wyrosły: zespół Orgy i Limp Bizkit (Durst robił tatuaże członkom zespołu, tak się poznali, wtedy też zespół zachęcił Freda do utworzenia grupy).

W sierpniu 2008 roku wokalista Jonathan Davis podczas wywiadu na Ozzfest powiedział o tym, że zespół bierze kilkuletnią przerwę w działalności, podczas której jego członkowie skupią się na swoich solowych projektach. Zespół jednak nie potrzebował dużo czasu, aby zejść się z powrotem.

W 2010 roku muzycy podpisali kontrakt z wytwórnią muzyczną Roadrunner Records, która wydała kolejny album zespołu, zatytułowany „Korn III: Remember Who You Are”. Nagrania zostały zarejestrowane pomiędzy kwietniem a listopadem 2009 roku w Los Angeles. Była to jednocześnie pierwsza płyta zarejestrowana z udziałem perkusisty, Raya Luziera.

4 maja 2010 roku ukazał się singiel promujący płytę zatytułowany „Oildale (Leave Me Alone)”. Na podstawowej wersji płyty znalazło się 11 utworów, natomiast w edycji specjalnej można spotkać 2 dodatkowe oraz wykonania niektórych piosenek grupy w wersji live. 26 lipca 2010 roku ukazał się drugi singiel „Let the Guilt Go”. Album utrzymany jest w ciężkim, smutnym klimacie oraz w starym stylu grupy. Teledysk do „Oildale (Leave Me Alone)” opowiada historię chłopca z trudnym dzieciństwem, który postanawia uciec z domu. Między ujęciami pokazywany jest sam zespół grający w swoim rodzinnym mieście. Z kolei teledysk do „Let the Guilt Go” jest trzecim klipem po „Clown” i „Thoughtless” który porusza tematykę przemocy szkolnej i motyw zemsty na szkolnym prześladowcy. Tym razem zespół gra na polu zbożowym w Bakersfield, na którym wytłoczony jest wielki napis „Korn III”.

Rok po wydaniu „Korn III: Remember Who You Are”, grupa rozpoczęła pracę nad kolejnym albumem nazwanym „The Path of Totality”. Nowy album, podobnie jak poprzedni, został wydany w wytwórni Roadrunner Records. Album ukazał się 6 grudnia 2011 roku. Wszystkie utwory zostały dodatkowo wyprodukowane przez producentów muzyki elektronicznej, takich jak Skrillex, Noisia, Excision, Kill The Noise,Downlink, 12th Planet, Flinch, Feed Me czy Datsik.

Jonathan Davis wypowiedział się na temat albumu: „Chcę coś zmieniać. Chcę robić rzeczy, których nie powinniśmy robić. Chcę stworzyć sztukę, która będzie inna i odstawać od reszty. Nie stworzyliśmy dubstepowego albumu. Stworzyliśmy album Korna”.

4 października 2013 roku grupa wydała swój jedenasty studyjny album, „The Paradigm Shift”. Płyta została nagrana wraz z gitarzystą Brianem „Headem” Welchem, który po siedmiu latach nieobecności powrócił do zespołu. Współzałożyciel i gitarzysta grupy. James Shaffer. wyjawił że „The Paradigm Shift” będzie muzycznie połączeniem „Issues” i „Untouchables”.

18 marca 2015 roku ukazał się artykuł z www.vcpost.com, cytujący wypowiedzi Briana „Head” Welcha. Welch podaje, że „Korn jest już w studiu i ma zamiar nagrać nowy album”. Z doniesień wynika że mający się ukazać w 2016 roku album ma być cięższy i mniej melodyjny niż ostatni krążek.

 


Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść poprawki musi być wypełniona. Dziękujemy za wysłanie poprawki.
- Czytaj mniej Zasugeruj poprawkę w opisie

Inni artyści w tym gatunku muzycznym
Slipknot
{{ like_int }}
Slipknot
Cody Simpson
{{ like_int }}
Cody Simpson
Silver Jews
{{ like_int }}
Silver Jews
Sleigh Bells
{{ like_int }}
Sleigh Bells
COIN
{{ like_int }}
COIN