Abnormyndeffect
Abnormyndeffect
Abnormyndeffect
Ten tekst porusza głębokie, filozoficzne refleksje o świadomości, rozwoju i naturze prawdy. W pierwszym akapicie autor opisuje „tendencję ku nieskończoności” jako coś, co istnieje po drugiej stronie „muru wiedzy” – metaforycznie wskazując, że prawdziwe zrozumienie wymaga przekroczenia dotychczasowych ograniczeń poznawczych. Mówi też o ewolucji w oczekiwaniu na idee i o punkcie, w którym się zatrzymaliśmy, który pozwala spojrzeć szerzej w przeszłość. Powstanie czegoś z niczego symbolizuje dążenie do „wysokości” – wewnętrznej harmonii, będącej jednocześnie końcem jednej fazy ewolucji i początkiem nowego istnienia.
Drugi akapit przenosi nas w bardziej abstrakcyjną sferę – „prawda weszła w autyzm”, tworząc alternatywne rzeczywistości, w których każdy żyje w swojej własnej percepcji. Autor sugeruje, że prawdziwa ewolucja i rozwój człowieka polegają na „leczeniu prawdy”, czyli zrozumieniu i pojednaniu się z tym, co jest istotą bytu, a co dotychczas pozostawało nieodkryte lub odrzucone. Tekst stawia więc pytania o granice poznania, subiektywność doświadczenia i transcendencję jednostkowej świadomości.