Dziękujemy za wysłanie interpretacji
Nasi najlepsi redaktorzy przejrzą jej treść, gdy tylko będzie to możliwe.
Status swojej interpretacji możesz obserwować na stronie swojego profilu.
Dodaj interpretację
Jeśli wiesz o czym śpiewa wykonawca, potrafisz czytać "między wierszami" i
znasz historię tego utworu, możesz dodać interpretację tekstu. Po sprawdzeniu
przez naszych redaktorów, dodamy ją jako oficjalną interpretację utworu!
Ten utwór to ostry, bezkompromisowy diss na współczesną scenę rapową, pełen sarkazmu, ironii i dumy z własnych umiejętności. Zero i Blak Iron uderzają w tzw. „wack rappers” – artystów bez autentyczności, stylu i warsztatu, którzy zamiast treści oferują tylko hałas, sztuczność i kopiowanie cudzych flow. Wersy są przepełnione krytyką kultury pozorów – drogich ubrań, pustych tekstów i braku oryginalności.
Refren podkreśla rozczarowanie słuchaczy: „You must think that we don't listen” – to ironiczne przypomnienie, że publiczność widzi i słyszy więcej, niż myślą artyści-mimowie. Artyści nawołują do powrotu do „deski kreślarskiej” – czyli do ponownego przemyślenia, czym w ogóle powinien być rap. Całość to manifest technicznej wyższości, stylu i autentyczności – z mocnym, pewnym siebie tonem i solidną dawką celnych punchline’ów.
