Akrobatik
Akrobatik
Akrobatik
Ten utwór to gorzki, refleksyjny manifest o kondycji czarnej społeczności, skupiony na problemie self‑hate – wewnętrznego rozbicia, przemocy wobec samych siebie i zagubienia pierwotnej godności. Autor zestawia współczesną rzeczywistość z dziedzictwem historycznych postaci walki o wolność (Harriet Tubman, Malcolm X, Nat Turner, Martin Luther King, Bob Marley), sugerując, że dziś wielu ludzi zapomniało, o co tak naprawdę była ta walka. Zamiast jedności, odwagi i odpowiedzialności pojawia się pogoń za okruchami, materializm, wzajemne niszczenie i brak troski o kolejne pokolenia.
Drugi poziom utworu to wezwanie do przebudzenia i odzyskania sprawczości – zerwania mentalnych kajdan, wyjścia poza systemowe role i fałszywe autorytety. Krytykuje kult celebrytów, mentalność „crabs in a barrel” i brak solidarności, podkreślając, że prawdziwa wielkość nie polega na statusie, lecz na tym, kim jesteś poza kamerą. Refreniczne „remind my soul” brzmi jak modlitwa i alarm jednocześnie: przypomnijmy sobie, kim byliśmy, zanim nienawiść do samych siebie zaczęła nas od środka niszczyć — bo wielkość wciąż tam jest, tylko uśpiona.