Ten utwór to mocny manifest artysty Anyextee przeciwko hipokryzji i frustracjom w branży muzycznej. Całość kręci się wokół motywu „bullshit” – zarówno w kontekście artystów, jak i całego przemysłu – i pokazuje, że wkład pracy, czasu i kreatywności często spotyka się z brakiem szacunku lub sprawiedliwego zwrotu. Refren jest prosty, powtarzalny i wkurzony – „fed up with the bullshit” – to deklaracja zmęczenia fałszem i niesprawiedliwością w branży.
Pierwsza zwrotka skupia się na samodzielności i przedsiębiorczości: Anyextee stawia siebie jako CEO, pokazuje, że inwestuje w siebie i swój biznes, przypominając, że jego sukces nie jest przypadkiem – budował markę i label od podstaw, „bez chodzenia w cudzych butach”. Druga zwrotka jest krytyką artystów, którzy liczą wyłącznie na talent, ignorując profesjonalne zarządzanie i realia biznesu. Wskazuje, że bez strategii i planu nie ma sukcesu finansowego, a on sam jest przykładem kogoś, kto nie podlega standardom wytwórni i konsekwentnie „makes paper”. Cały utwór to połączenie frustracji, pewności siebie i lekcji branżowej, przekazane w bezpośrednim, agresywnym tonie.
