Ten utwór to surowy obraz życia ulicznego, pełen odniesień do przemocy, narkotyków, pieniędzy i nocnej aktywności. W Part I Dzela 111er nakreśla tło – Hamburg jako miasto, które nigdy nie śpi, gdzie jedni walczą o przetrwanie, inni bawią się w klubach, a codziennością są szybkie interesy i pogoń za „Para” (pieniędzmi). Rap ma być jego przepustką do przodu, sposobem na wyrwanie się z tego schematu.
W Part II Ringo 111er opisuje nocną rzeczywistość pełną alkoholu, narkotyków i nieufności wobec policji. Pojawia się hasło „High Till I Die” jako motto – życie na krawędzi, gdzie lojalność w ekipie liczy się bardziej niż cokolwiek innego. Part III Faruk zaostrza przekaz – pokazuje brutalne konsekwencje biedy i głodu pieniądza: przemoc, ryzyko więzienia, handel narkotykami. Całość podkreśla refren ze scratchami, budując hymn ulicznego buntu i przetrwania.
