Ten tekst to pean na cześć ambicji, determinacji i własnej wartości artysty. Podmiot zaczyna od uznania swoich korzeni i wpływów – porównuje swój wokal do Timberlake’a i Prince’a, pokazując, że jego talent jest zarówno naturalny, jak i ukształtowany przez legendy. Wspomnienia ze studia, demo i pierwszych prób zarabiania („thinkin about them euros”) podkreślają drogę od początkującego twórcy do artysty gotowego zawojować scenę. Tekst wyraża również pewność siebie i świadomość własnej wyjątkowości: „Never wanted to be any less than a legend”, a każda okazja do zabłyśnięcia jest traktowana poważnie.
Drugi aspekt to walka o dominację w grze muzycznej i pewność niepowstrzymanej ekspansji. Podmiot deklaruje brak konkurencji, mówiąc, że resztę można „throw the rest away”, i podkreśla, że jego flow jest „impeccable” i niezniszczalne. W tekście przewija się wizja przyszłego sukcesu: luksusowe samochody, słuchacze w Phantom, kontrola nad konkurencją, a także poczucie nieśmiertelności przez sztukę („felt so alive”). Całość to manifest artystyczny, w którym talent, ciężka praca i pewność siebie tworzą połączenie, które nie pozwala nikomu zagrozić jego pozycji w grze.
