Adam Wade
Adam Wade
Adam Wade
Adam Wade
Ten utwór to prosta, romantyczna opowieść o fascynacji, która jest silniejsza niż rozsądek. Ruby zostaje pokazana jak sen, piosenka, płomień – coś pięknego, przyciągającego, ale jednocześnie nieuchwytnego i potencjalnie raniącego. Podmiot liryczny wie, że może się obudzić z bólem, że powinien „uważać”, że inni widzą w niej chaos i brak zasad, ale mimo tej świadomości nie potrafi się wycofać. To miłość intuicyjna, oparta na emocji, nie na logice.
Drugi poziom tekstu to całkowite poddanie się uczuciu – głos Ruby działa jak przymus, jak wezwanie, na które nie da się nie odpowiedzieć. Nie ma tu walki ani próby kontroli, jest akceptacja ryzyka: „choć powinienem uważać, nie obchodzi mnie to”. To klasyczny motyw miłości, która boli, ale jednocześnie nadaje sens – nawet jeśli prowadzi do złamanego serca, bohater wybiera ją świadomie. Ruby nie jest ideałem moralnym, jest siłą emocjonalną, której nie da się zignorować.