Kendrick Lamar
Travis Scott
Baby Keem
Ten utwór Baby Keema z udziałem Jamesa Blake’a to głęboko emocjonalna i osobista refleksja nad dzieciństwem naznaczonym traumą, brakiem bezpieczeństwa i skomplikowaną relacją z matką. W pierwszej części, w refrenie i intro, artysta wyraża zrozumienie dla matki, która zmagała się z własnymi problemami i traumami w surowym środowisku Chicago, jednocześnie ujawniając, że sam często obwiniał siebie za doświadczenia, które przeżyli. Powtarzające się „But I don’t blame” pokazuje próbę pogodzenia się z przeszłością i odpuszczenia gniewu.
Druga część piosenki rozwija te wspomnienia i dramatyczne wydarzenia z dzieciństwa: opuszczenie przez ojca, przemoc domową, interwencje opieki społecznej i doświadczenia matki w trudnych okolicznościach. Baby Keem opowiada o tym w surowy, szczery sposób, łącząc osobistą historię z refleksją nad własnym dorastaniem i poczuciem odpowiedzialności. James Blake wprowadza melancholijną warstwę muzyczną, która podkreśla nostalgię, ból i próbę wybaczenia, tworząc intymny portret relacji rodzinnej obciążonej traumą, ale też pragnienia zrozumienia i pojednania.