Utwór „Zoo” autorstwa Celo, Abdi i DCVDNS to humorystyczna, ale jednocześnie bardzo sprytnie skonstruowana storytellingowa opowieść w formie mini-kryminalnej sceny z życia miejskiego podziemia. Z pozoru mamy tu klasyczny motyw narkotykowej transakcji, która przeradza się w próbę oszustwa – ale twist narracyjny na końcu pokazuje, że prawdziwymi graczami są właśnie Celo i Abdi, którzy wyprowadzają przeciwnika w pole.
Pierwsza część, z perspektywy Celo, to opis atmosfery: Konstablerwache (Konsti), szemrani znajomi, dilerka, szybkie akcje i rozmowy telefoniczne. DCVDNS wchodzi jako outsider z planem obrabowania Celo i Abdiego – tłumaczy swojemu wspólnikowi szczegóły operacji. Gdy przychodzi moment transakcji, Abdi odgrywa rolę klasycznego dealera, pewnego siebie, elastycznego i doświadczonego. Kiedy dochodzi do rzekomego „skoku”, DCVDNS odkrywa, że wszystko poszło nie tak – zostaje z fałszywym towarem i poczuciem porażki.
Twist fabularny pojawia się w outro, kiedy okazuje się, że cały napad był ustawiony przez Celo i Abdiego we współpracy z DCVDNS – oszukany został nie Celo, a naiwny wspólnik DCVDNS-a. To ironiczne odwrócenie ról przestaje być jedynie uliczną opowieścią – staje się rapowym odpowiednikiem małego filmu kryminalnego z humorem, intrygą i zakończeniem godnym Tarantino.
