"우리 마지막이라면 (If it’s our last time)" to wydany 26 listopada 2025 roku samodzielny singiel południowokoreańskiej piosenkarki, autorki tekstów i aktorki, członkini żeńskiej grupy f(x), Park Sun-young (박선영), lepiej znanej jako LUNA (루나). Utwór ukazał się w wersji podstawowej i instrumentalnej. "우리 마지막이라면 (If it’s our last time)" zgłębia złożone emocje związane z ostatecznym pożegnaniem.
W przeciwieństwie do wielu piosenek o rozstaniu przepełnionych gniewem lub żalem, ta charakteryzuje się głębokim poczuciem miłości, wdzięczności i świadomym wyborem, by przekształcić ból w piękne, godne wspomnienie. Ton utworu jest głęboko melancholijny, a zarazem stanowczy, uchwyca moment, w którym złamane serce spotyka się z akceptacją.
Piosenka ostatecznie opowiada o "dobrym pożegnaniu". Odrzuca chaotyczne, pełne urazy zakończenia na rzecz takiego, które jest pełne miłości, wdzięczności i świadomego zamiaru. Celem LUNY nie jest zmiana decyzji, lecz ukształtowanie sposobu, w jaki zostanie ona zapamiętana. Najwyższą formą miłości wyrażoną w tym utworze nie jest posiadanie, lecz uwolnienie. Kobieta kocha swojego partnera na tyle, by chcieć, by jej ostateczny obraz był obrazem siły i uśmiechu, a nie rozpaczliwych łez. Akt "pożegnania z uśmiechem" to ostateczny, bezinteresowny i odważny akt miłości.
Utwór śledzi transformację wspomnień ze źródła bólu w źródło siły. Początkowo "szczęśliwe wspomnienia" są ciężarem, którego nie potrafi udźwignąć sama. Pod koniec aktywnie wybiera "pozostawienie szczęśliwych wspomnień" jako fundamentu, na którym zbuduje swoją siłę. Dokonuje emocjonalnej alchemii, przemieniając ołowiany ciężar straty w złoto trwałej miłości i osobistej odporności.
"우리 마지막이라면 (If it’s our last time)" nie trywializuje agonii rozstania, wręcz przeciwnie, tkwi głęboko w tym bólu i znajduje przez niego drogę. To piosenka, która docenia ból rozstań, jednocześnie promując ludzką zdolność do wyboru łaski, godności i miłości, nawet gdy ten wybór boli najbardziej.
