Ten utwór to klasyczna, bezkompromisowa narracja uliczna, pełna pewności siebie, dominacji i stylu „real talk”. W pierwszej zwrotce bohater pokazuje swoją pozycję jako osoby nie do ruszenia – metaforycznie porównuje siebie do Meduzy, a swoich ludzi do dronów patrolujących „pola bitew” życia ulicznego. Całość jest przesycona motywem władzy, kontroli i gotowości do konfrontacji, z dodatkiem ironicznego komentarza do materializmu i luksusu („Crib full of cash… welcome to utopia”). Refren podkreśla status bohaterów – są „gwiazdami”, na które inni powinni patrzeć, a nie odwrotnie.
W drugiej zwrotce, reprezentowanej przez Prodigy’ego, narracja staje się jeszcze bardziej bezpośrednia – to ekshibicjonizm uliczny połączony z przypisywaniem sobie legendarnych osiągnięć. Tu pojawia się motyw niekwestionowanej władzy w świecie gangsterskim i hip-hopowym: bezpieczeństwo, wpływy, uznanie w społeczności i sukces z kobietami („Legendary dick… street credit score A-1”). Tekst łączy obraz luksusu, władzy i ulicznego respektu, tworząc całościowy portret artysty, który jest poza konkurencją i którego status wymaga uznania.
