Dziękujemy za wysłanie interpretacji
Nasi najlepsi redaktorzy przejrzą jej treść, gdy tylko będzie to możliwe.
Status swojej interpretacji możesz obserwować na stronie swojego profilu.
Dodaj interpretację
Jeśli wiesz o czym śpiewa wykonawca, potrafisz czytać "między wierszami" i
znasz historię tego utworu, możesz dodać interpretację tekstu. Po sprawdzeniu
przez naszych redaktorów, dodamy ją jako oficjalną interpretację utworu!
Ten utwór jest szczerym, bezbronnie odsłoniętym wyznaniem osoby zmagającej się z nawrotem uzależnienia i poczuciem porażki wobec samej siebie oraz najbliższych. Podmiot liryczny nie szuka wymówek – wprost przyznaje się do słabości, wstydu i wewnętrznego rozpadu („I’m dying inside”, „myself has reappeared”). Alkohol nie jest tu buntem ani zabawą, lecz ucieczką przed samotnością, momentem, w którym kończy się siła do dalszej walki. Szczególnie mocne są fragmenty skierowane do rodziców – pełne winy, żalu i dziecięcej potrzeby przebaczenia – oraz świadomość, że ten sam schemat powtarza się kolejny raz.
Druga warstwa tekstu dotyka odpowiedzialności i bólu, jaki uzależnienie rozlewa na innych: przyszłą miłość, fanów, samego siebie. Pojawia się rozdźwięk między tym, kim autor chciałby być („role model”), a tym, kim realnie jest – człowiekiem słabym, popełniającym te same błędy. Finał nie jest triumfalny ani pewny, raczej cichy i kruchy: to obietnica podjęcia próby, połączona z przeprosinami skierowanymi do samego siebie. Utwór nie moralizuje – pokazuje uzależnienie od środka, jako cykl wstydu, nadziei i kolejnych upadków.
