Ten kawałek to mieszanka rapu i melodyjnego refrenu, w której narrator przedstawia swoją relację w sposób ironiczny, chłodny i lekko cyniczny. W zwrotkach opowiada o przelotnych spotkaniach, ukrywaniu relacji („cachotteries dans parking souterrain”), braku emocjonalnego zaangażowania („non j'veux pas d'sentiment, pour moi c'est trop la lose”) i podejściu do kobiet jak do krótkich epizodów, a nie poważnych historii. Wers „j't'ai vue sur les réseaux, j't'ai signalée” to ironiczna gra z kulturą social mediów – sygnał „zaznaczania” czy „flagowania” kogoś w sieci staje się metaforą powierzchownej fascynacji i jednoczesnego dystansu.
Refren kontrastuje z tym cynizmem, bo z jednej strony obiecuje romantyczny gest („J't'emmènerai sur la Lune”), a z drugiej pokazuje, że to tylko deklaracja odwleczona w czasie („Dès que j'termine de faire ma thune”), bo priorytetem są pieniądze, styl życia i niezależność. Całość ma klimat hedonistycznego, nocnego życia – seks, luksus, ukryte romanse – przy jednoczesnym braku stałej więzi. Tekst portretuje mężczyznę rozdartego między samotnością („Tout seul dans ma bulle”) a potrzebą bliskości, ale trzymającego się swojej roli gracza, który nie daje się złapać na emocje.
