(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
Ten tekst ma silnie introspekcyjny i egzystencjalny charakter, skupiony na poczuciu wyobcowania, utraty tożsamości i wewnętrznego bólu. Podmiot liryczny czuje się niezrozumiany – zarówno przez innych, jak i przez samego siebie – co podkreślają wersy o utracie imienia, serca i dawnych relacji. Refrenowe „take me away from myself” wyraża pragnienie ucieczki od własnego „ja”, od miejsca i stanu psychicznego, które stały się nie do zniesienia. Tekst porusza też motywy gniewu, pustki emocjonalnej oraz buntu wobec powierzchownych słów i fałszywych frazesów, które nie są w stanie oddać realnego cierpienia.
Druga część utworu pogłębia ten nastrój, wprowadzając obrazy walki z przeznaczeniem, prób wyrwania się z narzuconych schematów i „łańcuchów”. Pojawia się krytyka społeczna, poczucie życia w systemie skazanym na porażkę oraz próba odnalezienia prawdy poza strefą komfortu. Mimo wszechobecnego chaosu i destrukcji, tekst nie jest całkowicie nihilistyczny – oddychanie, trwanie i świadomość stają się formą oporu. Całość można odczytać jako emocjonalny manifest osoby rozdartej między chęcią zniknięcia a potrzebą dalszego istnienia, nawet w bólu.