NF (Nathan Feuerstein)
NF (Nathan Feuerstein)
NF (Nathan Feuerstein)
Ten tekst to intymny zapis świeżej żałoby, tej najbardziej surowej, jeszcze nieoswojonej. Bohater wraca samochodem, dowiaduje się o śmierci bliskiej osoby i nie potrafi przyjąć tej informacji do świadomości — dlatego próbuje zachować pozory normalności, przestawia się na tryb zaprzeczenia, jakby realność dało się odsunąć samą wolą. Pamięć zaczyna pulsować falami: obrazy z dzieciństwa, wspólne podwórka, dom, ulica, wczesne lata, wszystkie momenty, które nagle — w konfrontacji z odejściem — nabierają ciężaru, jakby były jedynymi dowodami, że ta relacja naprawdę istniała. Widać w tym ból, który nie znajduje ujścia, bo osoba, do której zawsze można było zadzwonić, zniknęła, a świat nadal wymaga ruchu naprzód.
Refren — powtarzane „I'll just act like you're here” — staje się rytuałem ratunkowym, próbą zatrzymania czasu i odwleczenia najtrudniejszego słowa: „goodbye”. Udawanie obecności zmarłego, zostawianie wiadomości na poczcie głosowej, umawianie się na jutro, to wszystko są gesty kogoś, kto jeszcze nie potrafi zaakceptować pustki i szuka sposobu, by zachować więź, choćby w iluzji. Powracające „home” to zarówno miejsce, jak i osoba — symbol tego, co dawało bezpieczeństwo i co bezpowrotnie odeszło. Cały utwór jest więc zapisem pierwszych dni po stracie, kiedy umysł wybiera najłagodniejszą formę przetrwania: zaprzeczenie, wspomnienie i ciche udawanie, że śmierć nie zamknęła ostatecznie żadnych drzwi.