Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
5AM
Amber Run
Album: 5AM
Gatunek: Rock, Indie Rock
997
{{ like_int }}
Raportuj błędne lub niedziałające video - prześlij raport Dziękujemy za zaraportowanie tego video. Zajmiemy się tym problemem tak szybko jak będzie to możliwe.
Tekst oryginalny
We run into a dark room
And we spasm to the sounds
Of a copy of Morrissey
Or the blues of the Deep South

And the drugs will only hide it
The feeling never really goes
You won't find love at the bottom
Of a glass seat home

And you don't know what you've got until it's gone
And you don't know who to love until you're lost
And you don't know how to feel until the moment's passed
I wish you'd live like you're made of glass

We've got work in the morning
But it's nearly 5am
Is this really what we envisioned?
We won't be 21 again

And in the haze you see colours
And problems suddenly make sense
But the way you've been going
You'll be in an early grave

And you don't know what you've got until it's gone
And you don't know who to love until you're lost
And you don't know how to feel until the moment past
I wish you'd live like you're made of glass
Polskie tłumaczenie
Tekst stworzył(a)
Wpadamy do ciemnego pokoju
i dostajemy spazmów, w tle gra
kopia Morrisey'a
lub blues z głębokiego południa.

Narkotyki na chwilę je tłumią
Ale to uczucie nigdy nie znika
Nie znajdziesz miłości w domu
Ze szklanymi krzesłami

Nie wiesz jak wiele masz, dopóki tego nie stracisz.
Nie wiesz kogo kochać, dopóki się nie zagubisz
Nie wiesz co czuć, dopóki ta chwila nie przeminie.
Chciałbym żebyś żył, jakbyś był ze szkła

Rano znowu do pracy
Ale już prawie 5:00.
Czy właśnie tak to sobie wyobrażaliśmy?
Już nigdy nie będziemy mieli po 21 lat.

W mgle majaczą kolory,
A wszystkie problemy nagle nabierają sensu.
Jednak twój obecny tryb życia
Prędko wpędzi cię do grobu

Nie wiesz jak wiele masz, dopóki tego nie stracisz
Nie wiesz kogo kochać, dopóki się nie zagubisz
Nie wiesz co czuć, dopóki ta chwila nie przeminie
Chciałbym żebyś żył jakbyś był ze szkła

Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść poprawki musi być wypełniona. Dziękujemy za wysłanie poprawki.
Interpretacja utworu
Tekst stworzył(a)
Dziękujemy za wysłanie interpretacji
Nasi najlepsi redaktorzy przejrzą jej treść, gdy tylko będzie to możliwe.
Status swojej interpretacji możesz obserwować na stronie swojego profilu.
Dodaj interpretację
Jeśli wiesz o czym śpiewa wykonawca, potrafisz czytać "między wierszami" i znasz historię tego utworu, możesz dodać interpretację tekstu. Po sprawdzeniu przez naszych redaktorów, dodamy ją jako oficjalną interpretację utworu!

Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść interpretacji musi być wypełniona.

W tekście tej piosenki Joe Keogh opowiada historię poszukiwania szczęścia i miłości. I jednoczesnej walki ze smutkiem i samotnością, do której ludzie często używają alkoholu czy narkotyków. Te, choć na chwilę, pomagają zapomnieć o stanie, w którym się znajdujemy - opuszczeni i przerażeni światem.

 

Mówi więc o narkotykach, które jednak nie przynoszą wielkiej ulgi. Bo uczucia tak naprawdę nigdy nie znikają, maskowanie ich w niczym nie pomaga. Trzeba się otworzyć, znaleźć szczęście. Którego nie powinniśmy szukać w życiu w naszej samotni. Keogh używa tutaj szklanych mebli jako symbolu samotności. Rodziny, szczególnie te z dziećmi, nie decydują się raczej na zakupy szklanych mebli, które łatwo zniszczyć, które stanowią zagrożenie dla maluchów. To ludzi żyjący bez kogoś u boku otaczają się takimi meblami. Joe mówi więc, że nie znajdziemy miłości po środku takiego, szklanego, domu. Tam znajdziemy tylko samotność.

 

Zdaje się, że tekst opowiadany jest z perspektywy osoby, która straciła kogoś, kogo kocha. Bo wokalista podkreśla w tekście, że często nie doceniamy tego, co mamy dopóki tego nie stracimy. I nie widzimy miłości dopóki nie zniknie nam z oczu. Być może jego ukochana umarła - taka sugestia płynie ze słów "chciałbym żebyś żyła jakbyś była zrobiona ze szkła". Joe nie może pogodzić się z faktem, że kobiety już nie ma. Chciałby żeby bardziej o siebie dbała, bardziej uważała na siebie.

 

To najpewniej właśnie narkotykowe, alkoholowe imprezy sprawiły, że dziewczyny już przy nim nie ma. Teraz Joe próbuje uporać się z tragedią, przypomina sobie ich wspólne chwile i żałuje, że marnowali je na takie wybryki.


Lub dodaj całkowicie nową interpretację - dodaj interpretację
Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść poprawki musi być wypełniona. Dziękujemy za wysłanie poprawki.
Komentarze
Utwory na albumie 5AM
1.
3,4k
2.
5AM
996
3.
399
4.
377
Najpopularniejsze od Amber Run
Polecane przez Groove
Popularne teksty