Joanna Newsom
Joanna Newsom
Joanna Newsom
Joanna Newsom
Joanna Newsom
Piosenka to surrealistyczna, senna opowieść o depresji, izolacji i tęsknocie za łącznością. Bohaterka spała cały dzień, obudziła się z niechęcią, narzekała i szalała. Różnica między kiełkiem a fasolą to złoty pierścień, skręcony sznurek – mądrość, którą potwierdzą i doradcy, i królowie. „Powinniśmy wyjść na zewnątrz? Powinniśmy złamać chleb? Jesteś zainteresowany?" – pytania zaproszenia do wspólnoty, do połączenia, które nie przychodzą łatwo.
Spała jak martwa, śniąc bezszwowe sny z ołowiu. Gdy on odchodzi, ona jest „dużokoścista i przeczulona" w kurzu i brudzie dnia. Pojawia się niebezpieczeństwo: biały płaszcz (lekarz? instytucja?), szeroka łódź (podróż? śmierć?), czysta woda pod białym gardłem, puste szczebiotanie gadających kijanek – które „znają zewnątrz". Powtarzające się pytanie „powinniśmy wyjść na zewnątrz?" nabiera głębszego sensu – wyjście z izolacji, z wewnętrznego świata snów i lęków, ku innemu człowiekowi, ku wspólnocie chleba. Typowa dla Joanny Newsom gra między dziecięcą wyobraźnią a głęboką melancholią.