The Longest Johns - Christmas At Sea [tekst, tłumaczenie i interpretacja piosenki]

Wykonawca: The Longest Johns
Gatunek: Pop

Tekst piosenki

The sheets were frozen hard, and they cut the naked hand;
The decks were like a slide, where a seamen scarce could stand;
The wind was a nor'wester, blowing squally off the sea;
And cliffs and spouting breakers were the only things a-lee

They heard the surf a-roaring before the break of day;
But 'twas only with the peep of light we saw how ill we lay
We tumbled every hand on deck instanter, with a shout
And we gave her the maintops'l, and stood by to go about

All day we tacked and tacked between the South Head and the North;
All day we hauled the frozen sheets, and got no further forth;
All day as cold as charity, in bitter pain and dread
For very life and nature we tacked from head to head

We gave the South a wider berth, for there the tide-race roared;
But every tack we made we brought the North Head close aboard:
So's we saw the cliffs and houses, and the breakers running high
And the coastguard in his garden, with his glass against his eye

The frost was on the village roofs as white as ocean foam;
The good red fires were burning bright in every 'long-shore home;
The windows sparkled clear, and the chimneys volleyed out;
And I vow we sniffed the victuals as the vessel went about

The bells upon the church were rung with a mighty jovial cheer;
For it's just that I should tell you how (of all days in the year)
This day of our adversity was blessed Christmas morn
And the house above the coastguard's was the house where I was born

O well I saw the pleasant room, the pleasant faces there
My mother's silver spectacles, my father's silver hair;
And well I saw the firelight, like a flight of homely elves
Go dancing round the china-plates that stand upon the shelves

And well I knew the talk they had, the talk that was of me
Of the shadow on the household and the son that went to sea;
And O the wicked fool I seemed, in every kind of way
To be here and hauling frozen ropes on blessed Christmas Day

They lit the high sea-light, and the dark began to fall
"All hands to loose topgallant sails," I heard the captain call
"By the Lord, she'll never stand it," our first mate Jackson, cried
..."It's the one way or the other, Mr. Jackson," he replied

She staggered to her bearings, but the sails were new and good
And the ship smelt up to windward just as though she understood
As the winter's day was ending, in the entry of the night
We cleared the weary headland, and passed below the light

And they heaved a mighty breath, every soul on board but me
As they saw her nose again pointing handsome out to sea;
But all that I could think of, in the darkness and the cold
Was just that I was leaving home and my folks were growing old

Tłumaczenie piosenki

Nikt nie dodał jeszcze tłumaczenia do tej piosenki. Bądź pierwszy!
Jeśli znasz język na tyle, aby móc swobodnie przetłumaczyć ten tekst, zrób to i dołóż swoją cegiełkę do opisu tej piosenki. Po sprawdzeniu tłumaczenia przez naszych redaktorów, dodamy je jako oficjalne tłumaczenie utworu!

+ Dodaj tłumaczenie

Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść tłumaczenia musi być wypełniona.
Dziękujemy za wysłanie tłumaczenia.
Nasi najlepsi redaktorzy przejrzą jego treść, gdy tylko będzie to możliwe. Status swojego tłumaczenia możesz obserwować na stronie swojego profilu.

Interpretacja piosenki

Tekst stworzył(a)
Dziękujemy za wysłanie interpretacji
Nasi najlepsi redaktorzy przejrzą jej treść, gdy tylko będzie to możliwe.
Status swojej interpretacji możesz obserwować na stronie swojego profilu.
Dodaj interpretację
Jeśli wiesz o czym śpiewa wykonawca, potrafisz czytać "między wierszami" i znasz historię tego utworu, możesz dodać interpretację tekstu. Po sprawdzeniu przez naszych redaktorów, dodamy ją jako oficjalną interpretację utworu!

Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść interpretacji musi być wypełniona.

Ta piosenka to wiersz poety Roberta Louisa Stevensona. Urodzony 13 listopada 1850 roku w Edynburgu w Szkocji Robert Louis Balfour Stevenson pochodził z długiej linii wybitnych inżynierów latarni morskich. W dzieciństwie spędzał wakacje ze swoim dziadkiem ze strony matki, ministrem i profesorem filozofii moralnej, który podzielał z nim miłość do kazań i opowiadania historii. Skłonny do chorób, Stevenson spędzał wiele wczesnych zim w łóżku, rozrywany jedynie wyobraźnią i wielką miłością do czytania, zwłaszcza William Shakespeare, Sir Walter Scott, John Bunyan i The Arabian Nights.

 

Zachęcony do kontynuowania rodzinnej tradycji inżynierii latarni morskiej, rozpoczął studia na Uniwersytecie w Edynburgu w 1867 roku, ale szybko odkrył, że wolał karierę literacką. Aby usatysfakcjonować swojego ojca, zdobył tytuł prawnika i został przyjęty do palestry w wieku dwudziestu pięciu lat. Stevenson spędził następne cztery lata podróżując po Europie, głównie po Paryżu, publikując eseje i artykuły o swoich podróżach. W 1876 roku poznał Fanny Vandegrift Osbourne, starszą o dziesięć lat mężatkę. Kiedy zdecydowała się wrócić do San Francisco wkrótce po ich spotkaniu, Stevenson podążył za nią, udając się w długą podróż przez Atlantyk i Stany Zjednoczone wbrew radom jego przyjaciół i lekarza.

 

Aby dodać do swojej przygody i poinformować o swoim pisarstwie, zdecydował się podróżować statkiem i był bliski śmierci, kiedy przybył do Monterey w Kalifornii w 1879 roku. Po przywróceniu zdrowia, tej zimy kontynuował podróż do San Francisco, choć kosztowało go to jego zdrowie. Osbourne, który od tamtej pory się rozwiódł, pomógł mu dojść do siebie. Pobrali się w maju następnego roku. Po kilku miesiącach spędzonych w Stanach Zjednoczonych z żoną i młodym synem Stevenson sprowadził rodzinę z powrotem do Wielkiej Brytanii. Często chorował, nadal poważnie pisał, tworząc większość swoich ulubionych dzieł. Jego pierwsza udana powieść, Treasure Island, została opublikowana w 1884 roku, następnie A Child’s Garden of Verses w 1885 i The Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde w 1886.

 

Przedstawiciel neoromantyzmu w okresie modernistycznej literatury angielskiej, Stevenson był niezwykle popularnym i odnoszącym sukcesy pisarzem. Chociaż wielu czołowych krytyków całkowicie odrzuciło jego twórczość, był podziwiany przez wielu autorów, w tym Jorge Luisa Borgesa, Ernesta Hemingwaya, Rudyarda Kiplinga, Vladimira Nabokova i J. M. Barrie. Przyjaźnił się także z Henry Jamesem, który był wokalnym wsparciem jego pracy. Po śmierci ojca w 1887 roku Stevenson ponownie wyjechał z rodziną do Stanów Zjednoczonych, planując przeprowadzkę do Kolorado. Jednak po wylądowaniu w Nowym Jorku postanowili spędzić zimę nad jeziorem Saranac w Adirondacks.

 

Tego lata wyczarterował jacht i popłynął przez wschodni i środkowy Pacyfik, zatrzymując się na dłuższe pobyty na Hawajach. W 1890 roku Stevenson kupił czterysta akrów posiadłości w Upolu, jednej z wysp Samoa. Przyjął rodzime imię Tusitala (Samoańczyk od „Story Writer”) i wkrótce pogrążył się w lokalnej polityce. W 1894 roku Stevenson stawał się coraz bardziej przygnębiony, przekonany, że wszystko, co najlepsze w jego pracy, ma za sobą. Napisał, że chciałby, aby jego choroba go zabiła.

 

Wieczorem 3 grudnia 1894 roku zemdlał, prawdopodobnie z powodu krwotoku mózgowego, i zmarł. Został pochowany na Mt. Vaea, w miejscu z widokiem na morze, z tabliczką, na której wyryto jego wiersz „Requiem”. Częściowo ze względu na rozwój estetyki modernistycznej, praca Stevensona wypadła z łask. Krytykowany przez takie postacie jak Virginia Woolf, szybko został zapamiętany jedynie jako współpracownik literatury dziecięcej. Przez większość XX wieku był całkowicie wykluczony z antologii literatury Oxford i Norton, chociaż teraz jest włączony. Według indeksu przetłumaczonych autorów przechowywanego przez UNESCO, Stevenson zajmuje 25. miejsce wśród najczęściej tłumaczonych autorów na świecie, wyprzedzając innych Wiktorianów, Charlesa Dickensa, Oscara Wilde'a i Edgara Allana Poe.


Lub dodaj całkowicie nową interpretację - dodaj interpretację
Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść poprawki musi być wypełniona. Dziękujemy za wysłanie poprawki.
Najpopularniejsze od The Longest Johns
Wellerman
129
{{ like_int }}
Wellerman
The Longest Johns
Bones in the Ocean
52
{{ like_int }}
Bones in the Ocean
The Longest Johns
Sugar in the Hold
40
{{ like_int }}
Sugar in the Hold
The Longest Johns
Spanish Ladies
25
{{ like_int }}
Spanish Ladies
The Longest Johns
General Taylor
22
{{ like_int }}
General Taylor
The Longest Johns
Komentarze
Polecane przez Groove
Lo Vas a Olvidar
3,4k
{{ like_int }}
Lo Vas a Olvidar
Billie Eilish
Skin
10,3k
{{ like_int }}
Chemtrails Over the Country Club
4,2k
{{ like_int }}
Chemtrails Over the Country Club
Lana Del Rey
drivers license
12,7k
{{ like_int }}
drivers license
Olivia Rodrigo
Żar
1,5k
{{ like_int }}
Żar
PRO8L3M
Popularne teksty
Siedem
17,1k
{{ like_int }}
Siedem
Team X 2
34+35
16,2k
{{ like_int }}
Love Not War (The Tampa Beat)
6,5k
{{ like_int }}
Love Not War (The Tampa Beat)
Jason Derulo
SEKSOHOLIK
26,9k
{{ like_int }}
SEKSOHOLIK
Żabson
Snowman
9,2k
{{ like_int }}
Snowman
Sia