Astronaut (A Short History of Nearly Nothing)
Amanda Palmer
Album: Who Killed Amanda Palmer
Gatunek: Rock
Producent: Ben Folds
315
{{ like_int }}
Raportuj błędne lub niedziałające video - prześlij raport Dziękujemy za zaraportowanie tego video. Zajmiemy się tym problemem tak szybko jak będzie to możliwe.
Tekst oryginalny
Is it enough to have some love
Small enough to slip inside a book
Small enough to cover with your hand
Because everyone around you wants to look

Is it enough to have some love
Small enough to fit inside the cracks
The pieces don't fit together so good
With all the breaking and all the gluing back

And I am still not getting what I want
I want to touch the back of your right arm
I wish you could remind me who I was
Because every day I'm a little further off

But you are, my love, the astronaut
Flying in the face of science
I will gladly stay an afterthought
Just bring back some nice reminders

And is it getting harder to pretend
That life goes on without you in the wake?
And can you see the means without the end
In the random frantic action that we take?

And is it getting easy not to care
Despite the many rings around your name
It isn't funny and it isn't fair
You've traveled all this way and it's the same

But you are, my love, the astronaut
Flying in the face of science
I will gladly stay an afterthought
Just bring back some nice reminders

I would tell them anything to see you split the evening
But as you see I do not have an awful lot to tell
Everybody's sick for something that they can find fascinating
Everyone but you and even you aren't feeling well

Yes you are, my love, the astronaut
Crashing in the name of science
Just my luck they found your upper half
It's a very nice reminder
It's a very nice reminder

And you may be acquainted with the night
But I have seen the darkness in the day
And you must know it is a terrifying sight
Because you and I are living the same way
Polskie tłumaczenie
Tekst stworzył(a)
Czy wystarczy mieć tylko odrobinę miłości,
Akurat tyle, by wsunąć ją między strony książki
Akurat tyle, żeby zakryć ją ręką
Bo wszyscy wkoło chcą zerknąć, co tam masz

Czy wystarczy mieć tylko odrobinę miłości,
Akurat tyle, by zmieściła się w szczelinie
Kawałki już do siebie tak dobrze nie pasują
Po wielokrotnym rozbijaniu u klejeniu

A ja wciąż nie dostaję tego, czego chcę
Chcę dotknąć tyłu twojego prawego ramienia
Chciałabym, żebyś mi przypomniał mi, kim byłam
Bo każdego dnia coraz bardziej oddalam się od dawnej mnie

Ale ty, kochanie, jesteś astronautą,
Grasz nauce na nosie
Z chęcią znów o tym pomyślę
Tylko przynieś coś, co mi o tym przypomni

Czy coraz trudniej jest udawać
Że życie płynie dalej gdy nie bierzesz w nim udziału
Czy nie widzisz sensu
W naszych chaotycznych, szaleńczych akcjach?

Czy coraz łatwiej odpuszczasz
Mimo że wciąż obrysowuję twoje imię
To nie jest ani śmieszne ani sprawiedliwe
Przebyłeś całą tę drogę, a nic się nie zmieniło

Ale ty, mój kochany, jesteś astronautą,
Grasz nauce na nosie
Z radością znów o tym pomyślę
Tylko przynieś coś, co mi o tym przypomni

Uuuh.

Powiedziałabym im cokolwiek, żeby zobaczyć, jak psujesz wieczór
Ale, jak widzisz, nie mam zbyt wiele do powiedzenia
Wszyscy chorobliwie pragną znaleźć w końcu coś fascynującego
Wszyscy, prócz ciebie, a i tak nie jest ci z tym dobrze

Tak, ty, mój kochany, jesteś astronautą,
Rozbiłeś się w imię nauki
Na szczęście znaleźli górną część twojego ciała
To całkiem miła pamiątka
To całkiem miła pamiątka

Uh uh uh uh uh uh uh.
Uh uh uh uh uh.

Może i jesteś obeznany z nocą,
Ale ja doświadczyłam ciemności za dnia
I muszę przyznać, że to było przerażające
Bo żyjemy w ten sam sposób

Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść poprawki musi być wypełniona. Dziękujemy za wysłanie poprawki.
Interpretacja utworu
Tekst stworzył(a)
Dziękujemy za wysłanie interpretacji
Nasi najlepsi redaktorzy przejrzą jej treść, gdy tylko będzie to możliwe.
Status swojej interpretacji możesz obserwować na stronie swojego profilu.
Dodaj interpretację
Jeśli wiesz o czym śpiewa wykonawca, potrafisz czytać "między wierszami" i znasz historię tego utworu, możesz dodać interpretację tekstu. Po sprawdzeniu przez naszych redaktorów, dodamy ją jako oficjalną interpretację utworu!

Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść interpretacji musi być wypełniona.

Astronaut jest piosenką o niespełnionej miłości. Amanda Palmer zwraca się w niej do osoby bliskiej jej sercu, która niestety nie jest już obecna w życiu artystki. Wokalistka porównuje ją do astronauty, który przebywając daleko od ziemi, jest poza jej zasięgiem. Jedyne co może to wypatrywać go na niebie i tęsknić.

 

Autorka pragnie jeszcze raz poczuć ukochanego, „chce znowu dotknąć jego prawego ramienia”. Na nim bowiem znajduje się tatuaż, który zaprojektowała sama piosenkarka. Coraz ciężej jest jej żyć bez mężczyzny, którego wciąż darzy uczuciem. Nie potrafi o nim zapomnieć, zdarza jej się pisać jego imię i wielokrotnie obrysowywać je długopisem.

 

Kobieta chciałaby być w posiadaniu czegokolwiek, co przypominałoby jej o partnerze.

 

Nieco drastycznie opisuje swoją radość ze znalezienia „górnej części ciała” ukochanego, która stanie się jej pamiątką po nim. Na blogu Palmer wyjaśnia, że odnosi się w tym wersie do obrazu, jaki zrodził się w jej wyobraźni po wybuchu promu Challenger w 1986. Z niewiadomego dla siebie powodu, w głowie ukazywała jej się scena, w której wdowa po członku załogi rakiety kosmicznej stoi na plaży. Z nieba lecą kawałki ciał ofiar. Kobieta wśród nich odnajduje szczątki zmarłego męża. Wokalistka utożsamia znalezisko z pamiątkami, dzięki której osoby, które odeszły na zawsze pozostaną w jej pamięci.


Lub dodaj całkowicie nową interpretację - dodaj interpretację
Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść poprawki musi być wypełniona. Dziękujemy za wysłanie poprawki.
Najpopularniejsze od Amanda Palmer
Polecane przez Groove
Popularne teksty