Joanna Newsom
Joanna Newsom
Joanna Newsom
Joanna Newsom
Joanna Newsom
Piosenka „Divers" to epicka, filozoficzna ballada o miłości, przemijaniu i niemożliwości pełnego połączenia między kochankami. Bohaterka jest kobietą z molo, a jej ukochany jest nurkiem – „bierze jeden oddech na górze za każdą godzinę pod morzem". Dał jej klejnot wart dwa razy tyle co jej życie, choć kosztował mniej niż leżenie na odpływie, by patrzeć jak fosforyzuje. „Dlaczego ból narodzin jest lżejszy do zniesienia niż ból śmierci?" – pyta retorycznie. „Nie mogę twierdzić, że kochałam cię pierwsza, ale kochałam cię najlepiej".
Powtarzające się pytania o wybór formy, imienia, życia, momentu wynurzenia – sugerują reinkarnację, wieczny powrót, nieskończone powtórzenie. „Nie wiem, czy kochałeś mnie najbardziej, ale kochałeś mnie ostatni". Bohaterka śni co noc o dzwonieniu wiadra, odłuskiwaniu perły – bliźniacze muszle odsłaniają jedno białe serce. „Kobieta jest żywa – nie bierz jej za znak". Nigdy się nie wyda za mąż – będzie polować na perłę śmierci do dna swojego życia, wstrzymując oddech, by być żoną nurka. „Zobacz jak nieskończoność się dzieli, a nurkowie nie są winni rozłamu między odległymi brzegami. Nie znasz mojego imienia, ale ja znam twoje" – końcowa deklaracja asymetrii miłości, pamięci i tożsamości rozdzielonych przez czas i przestrzeń.