Tekst piosenki opowiada o intensywnej, toksycznej relacji uczuciowej, w której miłość jest porównywana do uzależnienia od narkotyków. Oczy ukochanej osoby stają się symbolem zarówno ekstazy, jak i zniszczenia — dają chwilowe ukojenie, ale jednocześnie prowadzą do bólu, chaosu i autodestrukcji. Emocje są skrajne, pełne napięcia, a obrazy katastrof, wojen i pożarów podkreślają niszczycielską siłę tego uczucia.
Drugi plan utworu to bezsilność narratora wobec własnych emocji i niemożność uwolnienia się od przeszłej miłości. Mimo świadomości, że relacja nie przynosi spokoju ani szczęścia, bohater wciąż do niej wraca myślami, rozdarty między pożądaniem, nienawiścią i nostalgią. Całość tworzy melancholijny portret miłości jako obsesji — pięknej, ale wyniszczającej, pozostawiającej po sobie pustkę i wspomnienia.