Tekst piosenki to cyniczny manifest egocentryzmu, chciwości i nihilizmu, w którym narrator przedstawia siebie jako postać rozdwojoną między poczuciem boskości a całkowitym brakiem wiary w sens czegokolwiek. Dominuje tu kult pieniędzy, władzy i autonomii, a sukces finansowy staje się jedynym „credo” zastępującym moralność, relacje i wartości. Świat ukazany jest jako brutalna gra, w której wygrywa ten, kto potrafi oszukać innych, działać w cieniu i nie mieć skrupułów.
Drugi akapit pogłębia obraz wewnętrznego rozkładu bohatera — mimo bogactwa i statusu jest on przeżarty stresem, uzależnieniami i paranoją. Otwarcie przyznaje się do autodestrukcyjnych zachowań, emocjonalnej pustki i wrogości wobec ludzi, także tych najbliższych. Piosenka sugeruje, że „śmierć bohaterów” oznacza koniec ideałów: w ich miejsce pojawiają się cyniczni gracze-jokery, dla których liczą się wyłącznie pieniądze i przetrwanie.