Ninho
Ninho
Ninho
Ten numer to surowa, gęsta relacja z życia na permanentnym napięciu, gdzie nawet luksus i pieniądze nie gaszą gniewu ani pamięci o przeszłej biedzie. Podmiot liryczny podkreśla, że cierpienie jest w nim zakorzenione tak głęboko, iż nie znika wraz ze zmianą otoczenia — „basen z widokiem” nie leczy blizn wyniesionych z dołu. Pojawiają się motywy paranoi, ciągłej zmiany adresów, szyfrowanej komunikacji i życia w półcieniu, co buduje obraz egzystencji opartej na czujności i kontroli. Jednocześnie ważna jest lojalność wobec „swoich” oraz pamięć o początkach, gdy wszystko było prowizoryczne i ryzykowne.
Drugi wymiar utworu to mentalność wojownika: chłodna kalkulacja, dyscyplina, liczenie, a nie świętowanie. Bohater jest stoicki, techniczny, skupiony na przetrwaniu i skuteczności, a nie emocjonalnych gestach — nawet bliskość zostaje zepchnięta na dalszy plan. Całość spina tytułowy „fléau” – plaga, która oznacza zarówno brutalną rzeczywistość ulicy, jak i stan psychiczny, z którego trudno się wydostać. To życie postrzegane jak film akcji, w którym on sam jest reżyserem, ale scenariusz wciąż pisany jest pod presją ryzyka, przeszłych wyborów i nieuchronnych konsekwencji.