J. Cole
J. Cole
J. Cole
Ten utwór to intymna rozmowa J. Cole’a z samym sobą – młodszą wersją Jermaine’a, pełna refleksji nad ambicją, dumą i ceną, jaką płaci się za przetrwanie. Motyw starego notesu symbolizuje niewinność marzeń sprzed lat, zanim pojawiły się mechanizmy obronne, twarda maska i konieczność „gry” o szacunek. Cole pokazuje, jak duma potrafi być trucizną, a sukces – celem, który oślepia na nadchodzące tragedie. Obrazy przemocy, śmierci i straty są tu lekcjami pokory: jeśli jej nie przełkniesz, ktoś wyleje za ciebie alkohol na ziemię.
Druga zwrotka pogłębia egzystencjalny ciężar sukcesu – pieniądze przyszły, ale nie przyniosły zbawienia. Cole konfrontuje się z pytaniem „dlaczego ja żyję?”, skoro lepsi, mądrzejsi i silniejsi zginęli, oraz z mitem, że bogactwo daje spokój ducha. Krytykuje darwinistyczne myślenie i współczesny, algorytmiczny świat, w którym życie przypomina symulację bez sensu. Refren podsumowuje przesłanie: marzenia mogą się spełnić, ale nie uratują duszy — nie ciebie, nie mnie, nie naszej rodziny. To dojrzałe, bolesne wyznanie kogoś, kto wygrał grę, ale zrozumiał, że nie o nią chodziło.