The Fate Of Norns
Amon Amarth
Album: Fate Of Norns
Data wydania: 2004-09-06
Gatunek: Metal, Melodic Death Metal
270
{{ like_int }}
Raportuj błędne lub niedziałające video - prześlij raport Dziękujemy za zaraportowanie tego video. Zajmiemy się tym problemem tak szybko jak będzie to możliwe.
Tekst oryginalny
I feel a chill in my heart
Like lingering winter cold
I and my son are torn apart
He was just 6 winters old

My first-born was he
And the last of my kin
The last one to carry my name
Death smiled at him it's deadly grin
There is no one for me to blame

The fate of Norns await us all
There is no way to escape
The day to answer Oden's call
Or walk through hel's gate

I carry him to my ship
He seems to be asleep
But the deep blue colour of his lips
Is enough to make me weep

No man should have to bury his child
Yet this has been my share
The tears i shed run bitter and wild
It's a heavy burden to bear

His body feels so light in my arms
His skin is pale as snow
Yet his weight feels heavy in my heart
As my sadness continues to grow

Allfather!
What fate has been given me?
Why must I suffer?
Why must I feel this pain?
Allfather!
Life has lost it's meaning to me
I think I'm going insane!

I lay him down on a pyre
A burial worthy of a king
And as I lie down by his side
I hear the weaving norns sing

The fate of Norns await us all
There is no way to escape
The day to answer Oden's call
Or walk through hel's gate

The fate of Norns await us all
I know this to be true
It's time to answer Odens's call
My son, he calls for me and you
Polskie tłumaczenie
Tekst stworzył(a)
Czuję chłód w sercu
Jak nieprzerwany zimowy mróz
Ja i mój syn zostaliśmy od siebie oderwani
A przeżył on ledwie sześć zim

Był moim pierworodnym
I ostatnim z mego pokolenia
Ostatnim noszącym me imię
Kostucha wyszczerzyła do niego swe śmiercionośne zęby
A ja nikogo nie mogę za to winić

Przeznaczenie Norn czeka na nas wszystkich
I nie ma przed nim ucieczki
Nadejdzie dzień by odpowiedzieć na zew Odyna
Lub przejść przez bramy Hel

Niosę go do mego statku
Wygląda jakby spał
Lecz głęboki błękit jego ust
Wystarcza bym zaszlochał

Żaden mężczyzna nie powinien grzebać swego syna
Lecz staje się to mym udziałem
Łzy, które ronię są cierpkie i dzikie
To ogromny ciężar do dzierżenia

Jego ciało wydaje się takie lekkie w mych ramionach
Jego skóra blada niczym śnieg
Lecz jego waga ciąży mi na sercu
A mój smutek wciąż rośnie

Odynie!
Jakiż los mi zgotowałeś?
Dlaczegóż muszę cierpieć?
Dlaczegóż muszę czuć ten ból?
Odynie!
Życie straciło dla mnie sens
Chyba tracę zmysły!

Składam go na stosie
Pochówek godny króla
I gdy pokładam się u jego boku
Słyszę śpiew tkających Norn

Przeznaczenie Norn czeka na nas wszystkich
I nie ma przed nim ucieczki
Nadejdzie dzień by odpowiedzieć na zew Odyna
Lub przejść przez bramy Hel

Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść poprawki musi być wypełniona. Dziękujemy za wysłanie poprawki.
Interpretacja utworu
Tekst stworzył(a)
Dziękujemy za wysłanie interpretacji
Nasi najlepsi redaktorzy przejrzą jej treść, gdy tylko będzie to możliwe.
Status swojej interpretacji możesz obserwować na stronie swojego profilu.
Dodaj interpretację
Jeśli wiesz o czym śpiewa wykonawca, potrafisz czytać "między wierszami" i znasz historię tego utworu, możesz dodać interpretację tekstu. Po sprawdzeniu przez naszych redaktorów, dodamy ją jako oficjalną interpretację utworu!

Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść interpretacji musi być wypełniona.

Chociaż Szwedzi z Amon Amarth niemal zawsze charakteryzują wikingów jako mężnych, niezwyciężonych i nie okazujących lęku w obliczu śmierci, tym razem przypominają, że nawet zaprawiony w bojach nordycki wojownik może złamać się w obliczu osobistej tragedii.

 

Bohater The Fate of Norns nigdy nie obawiał się własnej śmierci, wiedział bowiem, że wstąpi wówczas w bramy Walhalli. Czymś innym jest jednak doświadczenie śmierci pierworodnego syna. Kiedy mężczyzna składa na stosie pogrzebowym ciało chłopca, który przeżył zaledwie sześć zim, po jego policzkach – być może po raz pierwszy w całym życiu – spływają łzy.

 

Pogrążony w rozpaczy mężczyzna wzywa imienia Odyna, pytając, dlaczego spotkał go tak okrutny los. Nie widzi już sensu w życiu, a rozpacz niemalże odbiera rozum. Tragedia jest tym większa, że chłopiec był jedynym spadkobiercą wikinga; teraz nikomu nie przekaże już swojego dziedzictwa.

 

Tytuł kompozycji nawiązuje do Norn, nordyckich bogiń przeznaczenia, odpowiadających greckim Mojrom. Gdy przecięły złotą nić, symbolizującą ludzie życie, człowiek umierał i odchodził do Walhalli, pałacu Odyna, lub lodowego piekła demonicznej Hel. Od wyroków trzech sióstr nie było ucieczki.


Lub dodaj całkowicie nową interpretację - dodaj interpretację
Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść poprawki musi być wypełniona. Dziękujemy za wysłanie poprawki.
Komentarze
Utwory na albumie Fate Of Norns
Najpopularniejsze od Amon Amarth
Polecane przez Groove
Popularne teksty