(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
Ten tekst opisuje osobistą podróż przez frustrację, samotność i próbę odnalezienia sensu w życiu. Podmiot liryczny opisuje długie noce poświęcone marzeniom, które często prowadzą do rozczarowań i poczucia straty. W jego obserwacji życia pojawia się świadomość karmy — poczucia, że wciąż czegoś mu brakuje, mimo wysiłku i poświęceń. To opowieść o samotnej walce z codziennością, w której każdy dzień niesie nowe wyzwania, a marzenia często zderzają się z brutalną rzeczywistością.
W kolejnych częściach tekstu widać determinację i introspekcję. Bohater stara się zrozumieć swoje miejsce w świecie, balansując między przeszłością, wspomnieniami i bieżącymi doświadczeniami. Motywy pustych przestrzeni, „opustoszałych domów” i powtarzalnych scen oddają poczucie zagubienia, a jednocześnie podkreślają, że mimo chaosu i frustracji, podmiot wciąż pragnie odnaleźć spokój, sens i swoje miejsce w życiu. Całość jest refleksją nad przemijalnością, samopoznaniem i świadomym wyborem, by trwać mimo przeciwności i nie zatracić siebie.