Obscura
Obscura
Obscura
Obscura
Tekst piosenki jest pełen mroku, buntu i kosmicznej izolacji, przedstawiając narratora jako upadłą, świetlistą istotę, skazaną na wygnanie i samotność, a jednocześnie potężną i pełną gniewu wobec świata i samego przeznaczenia.
Już od pierwszych wersów widać, że wędrówka narratora jest wymuszona, narzucona mu jako akt oczyszczenia, jednak on gardzi tą drogą i rolą, którą mu powierzono. Staje się astralnym pasożytem, który zamiast oczyszczać, pochłania cudze cierpienie i buduje swoją moc na destrukcji.
W kolejnych wersach pojawia się zbiorowa perspektywa, sugerująca, że narrator nie jest sam – on i jego podobni to potępieni, wykluczeni, skazani na wieczną izolację i transcendencję przez cierpienie. Ich egzystencja to zawieszenie między wymiarami, gdzie nie należą do żadnej rzeczywistości.