Red Fang
Red Fang
Red Fang
Ten tekst to mroczna, dystopijna opowieść o wyobcowaniu, utracie tożsamości i rozpadzie relacji w świecie, który przypomina odhumanizowaną machinę. Już sam tytuł – „Flow my tears” – nawiązuje do melancholijnej kompozycji Johna Dowlanda i powieści Philipa K. Dicka, co od razu wrzuca nas w klimat futurystycznej depresji, kontroli i bezsilności.
Wersy są fragmentaryczne, jakby narrator mówił do nas z wewnętrznego więzienia, z przestrzeni, gdzie emocje zostały zdegradowane do pustych komunikatów – „the slogan of peace is ‘you must live’”. Pokój staje się nakazem, nie wyborem. Życie nie jest darem, a obowiązkiem. On sam zostaje "przechwycony", wciągnięty w system, który zamienia ludzi w tryby.
Refren – „Please listen to the sirens / We don’t wish to be your friends” – to głos alienacji. To nie jest prośba o pomoc, to zimne ostrzeżenie: nie chcemy relacji, nie chcemy kontaktu, jesteśmy poza. Syreny symbolizują zagrożenie, może represję, może śmierć. Narrator nie będzie więcej dzwonić, nie będzie prosić – już nie ma kto odbierać.