10,000 Maniacs
10,000 Maniacs
10,000 Maniacs
10,000 Maniacs
10,000 Maniacs
Ten tekst piosenki to poruszająca opowieść o chciwości, iluzji posiadania i samotnym końcu człowieka, który przez całe życie gonił za bogactwem, ignorując wszystko inne. Każdy wers rozpoczyna się od „A lie to say” – „kłamstwo powiedzieć”, co ujawnia fałsz jego narracji: twierdził, że ma góry pełne węgla, rzeki pełne ryb, kopalnie dające diamenty, ogrody, które obficie plonują, czy lasy, które może ścinać bez odpowiedzialności. Ale za tym wszystkim kryje się pustka – prawdziwe bogactwo wymyka mu się z rąk, a jego życie staje się pasmem niespełnienia.
Motyw „jego chciwość to oślepiający promień” powtarza się jak refren – podkreślając, że to właśnie żądza posiadania sprawiła, że przestał widzieć, co naprawdę ma wartość. Nie ma już dla niego ani odkupienia, ani potępienia – tylko zimna samotność i śmierć. Mimo zgromadzonego złota, odchodzi „sześć stóp pod ziemię”, z czymś, czego nie zdążył zdobyć: sensem, bliskością, spokojem. W ostatnich wersach pojawia się jego największy lęk – to „coś”, czego nie można ukraść, kupić ani błagać o to: czas, miłość, przebaczenie albo dusza. I kiedy próbuje sobie wmówić, że panuje nad naturą, że nie odpowiada przed nikim – ostatecznie okazuje się, że nikt nie ucieknie przed prawdą o sobie. Piosenka jest ostrzeżeniem – pięknym i gorzkim zarazem – przed życiem, które marnuje się na gromadzenie rzeczy, a nie wartości.