Jessie Reyez
Jessie Reyez
Jessie Reyez
Jessie Reyez
Jessie Reyez
Tekst tej piosenki to osobista, emocjonalna spowiedź artysty rozdartego między sukcesem materialnym a duchowym kryzysem. Refren — powtarzany niczym mantra — pokazuje jego zmagania z religijnym poczuciem winy i próbą znalezienia sensu w świecie, w którym święte księgi oceniają go jako „grzesznika” (haram), a on sam nie wie, czy jego dusza coś jeszcze znaczy, szczególnie w czasach „inflacji” — zarówno tej ekonomicznej, jak i duchowej.
Artysta opisuje życie pełne sprzeczności: z jednej strony pieniądze, sława, „pół miliona w sejfie”, z drugiej — wewnętrzna pustka, depresja, modlitwy o śmierć i tęsknota za czymś utraconym, za domem, za dawnym „ja”. Wyznaje, że jego bunt, cynizm czy prowokacje to efekt bólu, a nie siły. Przestaje udawać, że jest „normalny” — przyznaje, że pogubił się po drodze, ale przynajmniej jest szczery.
Całość przesiąknięta jest poczuciem winy, ironii i bezradności wobec systemów moralnych, które nie dają mu ulgi ani odpowiedzi. Mimo wszystko, w tle pobrzmiewa cicha nadzieja — że istnieje jakaś wyższa siła, która może zrozumieć i przebaczyć. Bo przecież on „jest tylko grzesznikiem”, człowiekiem zepsutym, ale ludzkim.