10,000 Maniacs
10,000 Maniacs
10,000 Maniacs
10,000 Maniacs
10,000 Maniacs
Ten tekst piosenki to surrealistyczna, melancholijna i miejscami komiczna opowieść o relacji między narratorem a tajemniczą, niedostępną Jenny. To połączenie dziecięcej fantazji, niespełnionej miłości i nostalgii za niewinnym, dziwacznym światem, który odchodzi – lub którego nigdy nie było naprawdę. Narrator ukazuje się jako ktoś zakochany, ale też wyobcowany – kryjący się pod oknem Jenny, opowiadający jej bajki z podwórka, starający się rozweselić ją, choć ona „woli się dąsać” i nie daje się łatwo poruszyć.
W tekście przeplatają się fantastyczne obrazy: „luna sea”, „back o’ the moon”, „bubble head boys”, „tin ships” – to wszystko tworzy klimat sennych podróży, ucieczki w marzenie, które zderza się z rzeczywistością pełną rozczarowań. Jenny staje się tu symbolem młodości, uporu, niezrozumienia, a jednocześnie kogoś, kto żyje „na opak” – w rzadkim, dziwnym stylu, który „każdy Jenny zna”.
W zakończeniu narrator trafia „na tył księżyca” – miejsce poza znanym światem, bez bajkowych miasteczek, bez dziewczyny z wiadrem mleka, bez śmiesznych gęsi i tańczących świń – czyli bez tego, co obiecywały baśnie. To puenta pełna smutku i pogody zarazem – jakby narrator w końcu zrozumiał, że Jenny nigdy nie należała do jego świata, a świat, który próbował jej stworzyć, był tylko jego tęsknotą za czymś, czego nie da się zatrzymać.