(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
Ten tekst jest rozbudowaną, gorzką krytyką współczesnego świata, w którym ideały zostały zastąpione cynizmem, pieniędzmi i walką o przetrwanie. Podmiot liryczny wspomina czasy, gdy relacje były prostsze i bardziej autentyczne, a dziś doświadcza oskarżeń, fałszu i rozpadu zaufania. Pojawiają się motywy iluzji sukcesu, konsumpcjonizmu, „fałszywego światła” i przemocy symbolicznej — ludzie grają role, nadają sobie znaczenie sztucznymi gestami, a życie sprowadza się do pracy, przetrwania i gasnących marzeń. Relacje miłosne również tracą niewinność: pragnienie zamienia się w ciężar, obietnice bolą, a bliskość rozpada się pod presją świata i ambicji.
W kolejnych częściach tekstu ton staje się jeszcze bardziej pesymistyczny i polityczno‑egzystencjalny. Autor opisuje społeczeństwo oparte na zasadzie „silniejszy wygrywa”, zdradzie, manipulacji i powolnym zatruwaniu ludzi — emocjonalnym i dosłownym. Pojawia się bezradność wobec systemu, rządu, mediów i wojen, które istnieją bardziej jako strach niż realna odpowiedzialność. Krzyk bohatera pozostaje niesłyszany, a jedynym powracającym pragnieniem jest nadzieja, że „dni się zmienią” — choć powtarzane oczekiwanie brzmi coraz bardziej jak zmęczona mantra niż realna wiara. To tekst o świecie na krawędzi wypalenia, w którym człowiek wciąż pyta „dlaczego”, ale coraz rzadziej znajduje odpowiedź.