(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
(n1nth)cloud
Ten tekst opowiada o samotnej drodze artysty, który mimo pozorów „fajnego życia” mierzy się z presją, zmęczeniem i ceną, jaką płaci się za ambicję, rozpoznawalność i własne marzenia. Podmiot liryczny ciągle „idzie dalej”, ucieka, ale jednocześnie nie potrafi się zatrzymać – bo tylko ruch do przodu pozwala mu przetrwać. Wspomina o iluzji sukcesu, uzależnieniach, bólu ukrytym za dzieleniem się swoją twórczością oraz o miejscach i stanach, w których nikt nie chciałby się znaleźć. Mimo to nie prosi o litość – podkreśla, że akceptuje swoje życie i wszystko, co go spotkało.
Druga część pogłębia motyw presji, chaosu i wewnętrznej walki. Autor mówi o konieczności wyboru: albo nauczysz się przetrwać, albo znikniesz z boku. Muzyka jawi się tu jako sens istnienia, jedyna stała w świecie ciągłych zmian, nawet jeśli nikt nie widzi, że „świat się pali”. Refrenowe „be honest” można odczytać jako wezwanie do szczerości wobec siebie i innych – do uznania własnej prawdy, wolności i ceny, jaką płaci się za bycie sobą.